مجیک ماشروم آلزایمر را درمان می کند؟
بتن آنلاین: زنی در دهه 80 زندگی که سال ها با آلزایمر پیشرفته زندگی می کرد و توانایی صحبت کردنش حدودا به تک واژه ها محدود شده بود، کمتر از یکروز بعد از دریافت سیلوسایبین، ماده روان گردان موجود در تعدادی «مجیک ماشروم ها»، ناگهان آغاز به صحبت درباره ی خاطرات شخصی خود کرد. اتفاقی عجیب که با بهبود برخی توانایی های حرکتی و شناختی او نیز همراه شد، اما آیا می توان از آن نتیجه گرفت که راه تازه ای برای درمان آلزایمر پیدا شده است؟
به گزارش بتن آنلاین به نقل از خبر آنلاین، ماجرا در ارتباط با یک زن ژاپنی-آمریکایی است که حدود ۱۰ سال با تشخیص بالینی آلزایمر زندگی کرده بود. پنج سال قبل از این تجربه، وضعیت او بشدت افت کرده بود؛ صحبت کردنش به کلمات یا عبارت های خیلی کوتاه محدود شده و علاوه بر مشکلات شناختی، با اختلال حرکتی، مشکل بلع، بی اختیاری ادرار، کاهش تعامل اجتماعی و وابستگی به مراقبان رو به رو بود.
پژوهشگران ابتدا یک دوز خوراکی ۵ گرمی از قارچ حاوی سیلوسایبین به او دادند. حدود ۱۹ ساعت بعد اتفاق غیرمنتظره ای رخ داد: بیمار به صورت خودجوش آغاز به صحبت در رابطه با خاطرات شخصی خود کرد و این گفتگو حدود چهار ساعت ادامه یافت.
در روزهای بعد، خانواده و مراقبان نیز از تغییرات دیگری خبر دادند؛ هوشیاری بیشتر، شناخت بهتر اعضاء خانواده، بهبود حرکت، توانایی لباس پوشیدن به شکل مستقل، تعامل اجتماعی بیشتر و بازگشت برخی خاطرات و واکنش های عاطفی. حتی کنترل ادرار که مدت ها از بین رفته بود، باردیگر مشاهده شد.
جزئیات بیشتر این گزارش را با عنوان ««مجیک ماشروم» خاطرات یک بیمار آلزایمری را به یادش آورد!/ راستی آزمایی یک ادعای عجیب» در خبرآنلاین بخوانید.
اما نکته مهم اینجاست: آلزایمر این بیمار درمان نشد. مقاله علمی نیز چنین ادعایی ندارد و از «بهبود موقت عملکرد در چندین حوزه» صحبت می کند. محققان تاکید کرده اند این تغییرات به معنای ترمیم لطمه های عصبی یا از میان رفتن بیماری نیست. امکان دارد برخی توانایی هایی که هنوز در مغز بیمار باقیمانده بودند، برای مدتی باردیگر در دسترس قرار گرفته باشند.
از طرف دیگر، این تحقیق یک کارآزمایی بالینی روی تعداد زیادی بیمار نبوده؛ بلکه تنها یک گزارش موردی از اتفاقی است که برای یک بیمار روی داده است. ازاین رو نمی توان نتیجه آنرا به سایر مبتلایان به آلزایمر تعمیم داد.
سیلوسایبین نیز ماده ای بی خطر نیست. این ترکیب روان گردان روی گیرنده های سروتونین مغز اثر می گذارد و می تواند تغییرات شدید ادراکی، توهم، اضطراب، حملات پانیک، افزایش ضربان قلب و فشار خون و تهوع بوجود آورد. حتی در همین بیمار نیز بعد از مصرف، تعریق شدید، خواب عمیق و طولانی و احتمال افزایش دمای بدن گزارش شد.
به همین دلیل، محققان این اتفاق را نه یک «درمان جدید برای آلزایمر»، بلکه سرنخی جالب برای تحقیقات بیشتر می دانند. هنوز هیچ روش استاندارد و تأییدشده ای جهت استفاده از سیلوسایبین در بیماران دچار دمانس وجود ندارد و این یافته بهیچ وجه مجوزی برای مصرف خودسرانه «مجیک ماشروم» نیست.
پنج سال پیش از این تجربه، وضعیت او بشدت افت کرده بود؛ صحبت کردنش به کلمات یا عبارت های خیلی کوتاه محدود شده و علاوه بر مشکلات شناختی، با اختلال حرکتی، مشکل بلع، بی اختیاری ادرار، کاهش تعامل اجتماعی و وابستگی به مراقبان روبه رو بود. حدود ۱۹ ساعت بعد اتفاق غیرمنتظره ای رخ داد: بیمار به شکل خودجوش شروع به صحبت در ارتباط با خاطرات شخصی خود کرد و این گفتگو حدود چهار ساعت ادامه یافت.
منبع: selftherapy.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب