از قطعه تا خودرو زنجیره ای به وسعت یک صنعت
به گزارش بتن آنلاین، اختلال در خطوط تولید خودرو همیشه از کارخانه خودروساز شروع نمی شود؛ گاهی ریشه مشکل در زنجیره ای گسترده از مواد اولیه، قطعه سازان، تأمین کنندگان و نقدینگی است؛ زنجیره ای که اختلال در هر حلقه آن می تواند تولید خودرو را متوقف نماید.
شهروندان ایرانی اغلب از خود می پرسند که چرا برخی مواقع خطوط تولید خودروسازان با اختلال های جدی مواجه می شوند و این اختلال تقصیر چه کسی است؟ برای پاسخ به این سؤال، بایستی اول به سوال دیگری پاسخ داد: چگونه یک خودرو بر روی خط تولید قرار می گیرد و چطور قطعات این خودرو کنار هم جمع می شوند؟ برای پاسخ به این پرسش بایستی بدانیم که ساخت خودرو در کارخانه متوقف نمی شود؛ گاهی توقف آن از جایی بسیار دورتر آغاز می شود؛ از ماده اولیه ای که نرسیده، قطعه ای که تولید نشده یا سفارشی که بموقع تحویل نشده است. در صنعت خودرو، نگاه عمومی به طور معمول متوجه سالن تولید و خط مونتاژ خودروسازان است؛ جایی که خودرو از کنار کارگران و روبات ها عبور می کند و در نهایت از کارخانه خارج می شود؛ اما پشت این تصویر، شبکه ای قرار دارد که اگر یکی از حلقه های آن درست کار نکند، قطعات بموقع به خودروسازان نمی رسند و بنابراین خط تولید خودروسازان هم ممکنست متوقف شده و کاری از پیش نبرد.
مرور تنها گزارش رسمی قطعه سازان کشور، یعنی گزارش جامع شرکت صنایع تولید کروز در سال ۱۴۰۳ به عنوان بزرگترین قطعه ساز کشور، وسعت یک شبکه تولید پیچیده در صنعت قطعه سازی را نشان می دهد: بیشتر از ۸ هزار نوع نوع ماده اولیه، بیشتر از ۲۰ هزار نوع کالای نیمه ساخته، یک هزار و ۳۶۵ نوع محصول نهائی و ۸۷ هزار و ۳۰۳ سفارش. این ها فقط آمار یک قطعه ساز نیستند؛ تصویری از پیچیدگی بخشی از زنجیره تأمین صنعت خودرو هستند. بنابراین باید پذیرفت خودروسازی فقط آن چیزی نیست که در خط مونتاژ می بینیم
وقتی خودروسازان یک خودرو را وارد خط تولید می کنند، بخش بزرگی از کار قبل از ورود خودرو به سالن مونتاژ انجام شده است. هزاران قطعه باید در کارخانه های قطعه سازی تولید، کنترل و بسته بندی شده و در زمان مناسب به خودروسازان تحویل شوند.
در این میان، قطعه سازانی مانند کروز تنها یک واسطه ساده میان زنجیره تأمین اولیه و خودروسازان نیستند؛ آنها به عنوان یک قطعه ساز بخشی از زیرساخت ساخت خودرو هستند. شرکت کروز اعلام نموده است که در سال ۱۴۰۳ بیشتر از ۵۰۰ میلیون قلم کالا از تأمین کنندگان داخلی تهیه کرده است. این عدد یک سؤال مهم ایجاد می کند: وقتی ساخت خودرو به چنین شبکه ای وابسته است، مساله اصلی صنعت خودرو دیگر فقط ظرفیت کارخانه نیست؛ بلکه قابلیت اطمینان زنجیره تأمین است.
ریسک از جایی آغاز می شود که دیده نمی شود
در یک زنجیره پیچیده، همه قطعات اهمیت یا ارزش ریالی یکسانی ندارند، اما نبود هر قطعه می تواند موجب شود تا یک خودرو ناقص بماند. ممکنست قطعه به اصطلاح کسری، بسیار ارزان و کوچک باشد، اما نبود آن ساخت خودرو را در خطوط تولید یا پارکینگ ها، متوقف نماید. به همین دلیل، سنجش عملکرد صنعت خودرو فقط با تعداد خودرو های تولیدشده کافی نیست. باید پرسید چند بار تولید به علت کسری قطعه متوقف شده، متوسط زمان تأمین چقدر بوده و کدام قطعات بیشترین ریسک را برای خطوط تولید به وجود آورده اند.
کروز؛ وقتی قطعه ساز پشتیبان خطوط تولید می شود
کروز در سال ۱۴۰۳، ۴ هزار و ۸۶۶ خط تولید داشته و روزانه حدود ۴.۵ میلیون قطعه نهائی و نیمه نهائی ساخته است. این اعداد نشان میدهد بخشی از ظرفیت تولید صنعت خودرو در خارج از کارخانه خودروساز قرار گرفته است. بدین سبب اگر یک خودروساز بخواهد تولید را افزایش دهد، فقط افزایش ظرفیت خطوط مونتاژ تعیین کننده نیست. ظرفیت قطعه سازان، مواد اولیه، لجستیک و توان تأمین نیز باید هم زمان افزایش پیدا کند. در حقیقت، ظرفیت ساخت خودرو برابر با ظرفیت خط مونتاژ نیست. بایستی یک زنجیره کامل فعال شود تا ما شاهد رشد تولید در بین خودروسازان باشیم.
سال ها است عملکرد صنعت خودرو با تعداد خودرو های تولیدشده، قیمت خودرو و ظرفیت کارخانه ها سنجیده می شود. اما خودرو فقط در خط مونتاژ ساخته نمی گردد. بخشی از آن با همکاری شبکه ای از قطعه سازان، تأمین کنندگان مواد اولیه، انبارها و مسیرهای حمل و نقل ساخته می شود؛ شبکه ای که هرچه بزرگ تر می شود، هم امکان افزایش تولید را فراهم می آورد و هم پیچیدگی و ریسک بیشتری به همراه می آورد.
خودروسازان و زنجیره ای که نقدینگی ندارد
برای این که زنجیره مذکور بتواند فعال و پرقدرت به کار ادامه دهد، نیاز است تا نقدینگی منظمی به آن تزریق شود. قطعه سازان نیاز دارند تا برای تولید خود، مواد اولیه تأمین کرده و با سایر تأمین کننده همکاری نزدیکی صورت دهند. اما در دو سال گذشته، مطالبات معوق خودروسازانی چون سایپا به قطعه سازان که حالا بنابر گزارش ها و اطلاعات انتشار یافته از جانب قطعه سازان به یک بدهی کلان تبدیل گشته، سبب شده است تا این زنجیره تأمین بسیار پیچیده، با اختلال هایی اساسی روبرو شده و بنابراین مسیر تولید قطعات تا خط تولید خودروسازان نیز گرفتار چالش هایی اساسی شود. مسیری که جز با تأمین نقدینگی کافی، موانع آن برطرف نمی شود و نمی توان انتظار داشت که خطوط مونتاژ خودروسازان بتواند خودرو را تولید نماید.
۳۳۳
منبع: بتن آنلاین
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب