چرا مناطق آزاد از مسیر توسعه منحرف شدند؟
به گزارش بتن آنلاین، یک کارشناس مناطق آزاد اظهار داشت: انحراف مناطق آزاد از مسیر توسعه نتیجه انتصابات غیرکارشناسی و سایر دخالت ها است که ثبات مدیریتی را از بین برده و اعتماد سرمایه گذاران را تضعیف کرده است.
کمال ابراهیمی کاوری، کارشناس ارشد مناطق آزاد تجاری در گفتگو با خبرنگار مهر ضمن اشاره به فلسفه ایجاد مناطق آزاد تجاری ـ صنعتی در ایران، اظهار نمود: مناطق آزاد قرار بود موتور توسعه اقتصادی کشور باشند؛ مناطقی با مدیریت چابک، ساختار حرفه ای و به دور از مداخلات سیاسی که بتوانند حلقه اتصال اقتصاد ملی با اقتصاد جهانی را شکل دهند، اما آن چه امروز در عمل مشاهده می شود، فاصله ای معنادار با این هدف گذاری دارد.
وی اضافه کرد: یکی از مهم ترین چالش های کنونی مناطق آزاد، انتصابات غیرکارشناسی و مداخلات بیرونی، بخصوص دخالت برخی نمایندگان مجلس در فرایند انتخاب مدیران و مدیران میانی است؛ روندی که نه فقط آینده مناطق آزاد را تحت تاثیر قرار داده، بلکه اعتماد سرمایه گذاران و فعالین اقتصادی را بشدت فرسوده کرده است.
این کارشناس ارشد مناطق آزاد با تاکید بر ماهیت تخصص محور این مناطق بیان کرد: مناطق آزاد ذاتاً ساختاری تخصصی دارند و مدیریت آنها باید مبتنی بر شناخت عمیق از تجارت بین الملل، لجستیک، نظام مالیاتی، مقررات سرمایه گذاری، زنجیره های تأمین و استانداردهای امنیت اقتصادی باشد. انتصاب اشخاصی که شناخت جدی از ماموریت ها و مزیت های رقابتی مناطق آزاد ندارند، ضربه ای سنگین به کارایی این نهادها وارد میکند.
ابراهیمی کاوری خاطرنشان کرد: مدیریت منطقه آزاد صرفا یک جایگاه اداری نیست، بلکه نقشی راهبردی است که هر تصمیم آن می تواند به جذب یا فراری دادن یک سرمایه گذار خارجی، تسریع یا توقف یک پروژه ملی و تقویت یا تضعیف یک زنجیره تجاری منجر شود.
وی افزود: مشکل زمانی پیچیده تر می شود که دخالت های بیرونی، بخصوص فشار برخی نمایندگان مجلس، مسیر طبیعی انتخاب مدیران متخصص را مختل می کند. در چنین شرایطی، انتصاب ها نه بر پایه شایستگی و تجربه، بلکه برپایه تعلقات سیاسی، روابط انتخاباتی یا ملاحظات شخصی به انجام می رسد و همین موضوع، ماهیت مناطق آزاد را از یک نهاد توسعه محور به میدان چانه زنی سیاسی مبدل می کند.
این کارشناس ارشد مناطق آزاد تصریح کرد: پیامد این روند کاملا روشن است؛ از بی ثباتی مدیریتی و کندی اجرای پروژه ها گرفته تا خروج سرمایه گذاران و از میان رفتن اعتماد فعالین اقتصادی. سرمایه گذارانی که برای ایجاد کارخانه، مرکز لجستیک یا فعالیت تجاری وارد مناطق آزاد می شوند، بدنبال مدیریتی شفاف، قابل پیش بینی و حرفه ای هستند.
ابراهیمی کاوری تاکید کرد: هیچ سرمایه گذاری آینده کسب وکار خویش را به محیطی گره نمی زند که مدیران آن با هر تغییر سیاسی جابه جا می شوند و تصمیمات راهبردی در آن دائماً لغو یا معلق می ماند.
وی ضمن اشاره به تجربه کشورهای موفق در حوزه مناطق آزاد اظهار داشت: کشورهایی که امروز دارای مناطق آزاد موفق هستند، از جبل علی و صحار گرفته تا فری زون های ترکیه، ساختار مدیریتی این مناطق را فراتر از نفوذهای سیاسی تعریف کرده اند. در این الگوها، مدیران مناطق آزاد برپایه تجربه، تحصیلات مرتبط، سابقه بین المللی و درک حرفه ای از اقتصاد جهانی انتخاب می شوند، نه برپایه لابی سیاسی یا رضایت گروههای محلی.
این کارشناس ارشد مناطق آزاد اظهار داشت: مناطق آزاد ایران برای عبور از وضع موجود باید به اصول بنیادین خود بازگردند؛ اداره تخصص محور، ثبات مدیریتی و استقلال نسبی از فشارهای سیاسی. مدیرانی که مقرر است آینده یک منطقه آزاد را رقم بزنند، باید با زبان تجارت جهانی آشنا باشند، مدلهای موفق منطقه ای را بشناسند و توان مذاکره برای جذب سرمایه خارجی را داشته باشند.
ابراهیمی کاوری در آخر اشاره کرد: آینده مناطق آزاد ایران به تصمیماتی بستگی دارد که امروز اتخاذ می شود. اگر مدیران متخصص بر صندلی مدیریت بنشینند، این مناطق می توانند باردیگر به ریل توسعه بازگردند؛ اما تداوم مداخلات بیرونی و انتصابات غیرکارشناسی، مناطق آزاد را از موتور محرک اقتصاد به حلقه ای ناکارآمد در ساختار اقتصادی کشور تبدیل خواهدنمود. زمان آن رسیده است که مدیریت مناطق آزاد به جایگاه حقیقی خود، یعنی مدیریت حرفه ای و مستقل بازگردد.
ابراهیمی کاوری اشاره کرد: مدیریت منطقه آزاد صرفاً یک جایگاه اداری نیست، بلکه نقشی راهبردی است که هر تصمیم آن می تواند به جذب یا فراری دادن یک سرمایه گذار خارجی، تسریع یا توقف یک پروژه ملی و تقویت یا تضعیف یک زنجیره تجاری منجر شود. در چنین شرایطی، انتصاب ها نه بر پایه شایستگی و تجربه، بلکه برپایه تعلقات سیاسی، روابط انتخاباتی یا ملاحظات شخصی به انجام می رسد و همین موضوع، ماهیت مناطق آزاد را از یک نهاد توسعه محور به میدان چانه زنی سیاسی مبدل می کند. مدیرانی که قرار است آینده یک منطقه آزاد را رقم بزنند، باید با زبان تجارت جهانی آشنا باشند، مدل های موفق منطقه ای را بشناسند و توان مذاکره برای جذب سرمایه خارجی را داشته باشند.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب